Spiritual Thoughts on a Religious Book

Today I happened to come across the book "Jesus on Every Page: 10 simple ways to Seek and Find Christ in the Old Testament".

I was browsing through Amazon books catalog to buy some books because this time being festival season that normally assures some good discounts. I have been keeping my eyes on a book for several months now, "The God Delusion". Though I was longing to read that book, the price of the book kind of kept me waiting for the moment for the book being available with some good discounts. The story about The God Delusion is for another page, but it was the one that lead me to the landing of the above mentioned book.

I went through the preview of first few pages of the book Jesus on Every Page... . The book talks about how most of the people, including priests giving less importance to the Old Testament, primarily -- from what I gathered from reading few lines in the book -- because they couldn't come up with convincing answers to relate it to the New Testament, in other words where the primary focus is on Jesus. Probably the book is aimed at Protestants -- again this is something I gathered from few lines and titles -- seeing the words pastors, which isn't the term Roman Catholics use. But nevertheless that was just a quick pick up based on few lines I read in the preview and may not necessarily hold good.

My friend wanted me to buy him this book, because he felt that it could give some insights connecting the Old with New Testaments that he might have overlooked so far. When I tried ordering I noticed the price being so high. I normally believe that the price of a book is fair if it is priced in a ratio of 1 rupee (or less) for each page. The book is almost thrice my fair price point, that is after the discount they have offered.

Given the fact that the book is priced too high, I dropped the idea of ordering. So did my friend. But he really wanted to read the book but, as I felt, the book was priced too high to buy. Out of curiosity, I started reading the reviews of the book. Of all, one review with the following snippet got my attention that made me to wonder something else -- the reason for this article.

Favorite Quote: There were many, but this one caught my attention: "He created sheep so He could teach sinners about how He is the Good Shepherd. He created birds to help His redeemed people live less anxious lives. He created camels to teach how hard it is for those who trust in riches to enter heaven. He created lilies and roses so He could compare Himself with them. He created water to explain how He refreshes and revives the thirsty" (47).

From the above snippet, I understand that the lines mentioned by the reviewer were from the book and must be from Page 47. Whether or not the lines are from the author are of trivial importance to the following.

Now the point I was trying to say is that the book being a religious one to help understand the Old Testament better in connecting with Jesus, I felt that the purpose of the book must have been to reach out to as many people as possible to help find what they are supposed to in every page of the Holy Bible -- if that is what the intention of the author. But in contrary, the book is priced so high targeting the riches, in other words people who have the luxury not to care much about the money and more importantly have the money.

The book seems to be saying "He created camels to teach how hard it is for those who trust in riches to enter heaven.". Well, clearly the author doesn't seem to bother much about him entering the heaven or he must have thought that the book isn't needed for the poor. Either way, it is irony how often people talk about the religion, it's humbleness and serving aspects in high priced books.

May the God touches the eyes of those persons who eye on/for the riches in the name of religion.

--
Paul Arockiam

This day of my life !!

It all happened so quick in the blink of an eye. If someone had used the phrase "blink of an eye" probably I would have laughed. But looking back now, it does seem to have happened really that fast. But, I never thought that our mind is capable of capturing every details of such fast moving moments.

Not long long ago or so long ago as they say in fairy tales, but just a year and half ago two strangers happened to notice each other while they were sitting hundreds of miles apart and had a feeling that they had a connection. They decided to give it a try. They didn't know that it was going to happen, but somehow felt that it was coming. They chatted. Talked. Laughed. When they wake up every day morning, they would tune in and was able to find the same frequency. What felt surprising initially started to feel good and eventually turned into something more promising. They took the courage to take it to the elders. They felt the motivation to fight the odds that were against them. They managed to make it happen because everyone else eventually decided to be on their side, giving them the support they needed.

It was a year back, this day it happened. A love life was lighted, blessed and handed over to us. Hundreds gathered to greet us with their blessings. Few even crossed over seas to share the happiness of the moment when we both got united into one. We couldn't be more happier.

The reality is that we, like every other couple, have our differences. It is surprising to see how our love for each other overpowers everything else. We fight for our differences. We kick each other for fun. We stand for each other. We enjoy talking and sharing what we have in common. We delight in love and we know that each moment is worth to be together irrespective anything else that may stand in our way.

My friend once told me, "Marriage isn't about two persons. It's about two families.". Back then, I wasn't that matured. Neither do I claim to be that much now. But I have found couple of cents to enrich myself along the way. A year ago, it was this day I not only got a love life but also another family. Few more people who love me as much as my own, whom I could love and care for, who stand beside me.

Sometimes people tell me that they don't get everything they need in their life. I simply ask them to open their eyes because I believe (and have experienced) that one's blessings aren't lying somewhere far away but right around them.

--

Paul.

It doesn't hurt !

Life is short and unpredictable. It doesn't hurt to be nice to those around us, to have humanity, compassion, empathy and love.

What we thought would have been long and lasting had either ran fast or not lasted longer. We have shown love, spit hatred, experienced friendship and hurt by betrayals. We have been at both ends of the relationships. We have seen both sides of the coin. We have lived through the different weathers of the day. While some have lost, we haven't. We are still here. Alive and ticking.

When we look back, we could realize that life would have been better if we had spread more love, maintained more peace and been more nicer to each other.

We know we could be better. We know we could show more kindness. We know we could love a bit more. We know our words and deeds could be bit more nicer. Our wounds have injected fear in us. We are no longer the one we once were used to be.

However, when thinking life is short and unpredictable, I do feel that it wouldn't hurt to be nice to those around us and to have humanity, compassion, empathy, love.

--

Paul Arockiam.

ஏன் இப்படி இருக்கிறேன் ?

நான் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன் என்பதான நிறைய கேள்விகளை எனக்கு நானே கேட்டுக் கொள்கிறேன். பிறகு இப்படி இருப்பதன் பால் நிறைவு அடையும் வரை எனக்கு நானே நிறைய சமாதானங்கள் சொல்லிக் கொள்கிறேன்.


--
பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam 

கனவுகளும் நானும்

என் கனவுகளை நான் மொத்தமாக பற்றிக் கொண்டு மேலெழ முயல்கிறேன். கனம் தாங்காமல் சோர்ந்து போய் விடுகிறேன். பிறகு என் சக்திகளை ஒன்று திரட்டி மீண்டும் எழுகிறேன். சிறிதொரு அங்குலம் மேலே நகர்கிறேன். சோர்வதும் எழுவதுமான சுழற்சிக்கிடையில் என் இலக்கை தேடி இடையறாது தேடிக் கொண்டே இருக்கிறேன்.

"ஏன் இத்தனை சிரமம்..? ஒவ்வொன்றாக எடுத்து செல்லலாமே", என்பவர்களுக்கு நான் புன்னகையை தவிர வேறு எதையும் பதிலாக அளிப்பதில்லை. புன்னகையைத் தவிர வேறு எதையும் அவர்கள் புரிந்து கொள்வார்களா என்பதில் எனக்கு எப்போதும் ஒரு சந்தேகமே.

--
பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam 

தனிமையுடனான உரையாடல்..

ஒரு தனிமையுடனான உரையாடல் அவ்வளவு சுவாரசியமாக இருப்பது இல்லை.

நான் பலவிதமான தனிமைகளை சந்தித்து இருக்கிறேன். தனிமையின் இருண்ட பள்ளத்தாக்கில் நான் பயணிக்க நேரும் ஒவ்வொரு முறையும், முந்தைய பயணங்களின் ஏதோவொரு அனுபவம் இப்பயணத்தை எளிதாக மாற்றாதா என்னும் பெரும் ஏக்கம் கொள்வதுண்டு. பிறகு ஏக்கத்தினால் பயனேதும் இல்லை என்பதை உணர்ந்து எப்போதும் போலவே அப்புதிய தனிமையின் நியதிகளை புரிந்து கொள்வதிலும், அதற்கு ஏற்ப என் காய்களை நகர்த்தி அதை கடந்து போவதிலும் எனக்கு அளிக்கப்பட்ட நேரம் ஆவியாகி கரைந்து போய்விடும்.

தனிமையில் ஆழ்ந்திருக்கும்  மனிதர்கள் எப்போதுமே என் கவனத்தை பெற்று விடுகின்றனர். என்னையும் அறியாமல் அவர்களது தனிமையை எப்படியாயிலும் கலைக்கும் முனைப்பு எனக்கு ஏற்பட்டு விடுகிறது. தனிமை என்பது வலிகள் தாங்கியதாக மட்டுமே இருக்க முடியாது என்பதை அறிந்ததில் இருந்து நான் அவர்களிடம் இருந்து விலகி நடக்க கற்றுக் கொண்டேன்.

தனிமையை தனக்கு அளிக்கப்பட விதியாக அல்லாமல் அதை தன் விருப்பத் தேர்வுகளில் ஒன்றாக கொண்டிருப்பவர்கள், என் சுவாரசியத்தின் ரகசிய காட்சிப் பொருளாகி விடுகின்றனர். நான் அவர்களிடம் மெல்ல உரையாட முயல்கிறேன். அவர்களின் தேர்வு கலைந்து விடாதபடி என் வார்த்தைகளை நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். மிகவும் கவனமாக அவர்களுக்கு நான் ஒரு சுவாரசியமாக மாற முயல்கிறேன். அவர்களின் தேர்வை மறுபரிசீலனை செய்ய மெதுவாக அவர்களை தூண்டுகிறேன். அவர்களின் கவனம் சிதறும் போது என் வார்த்தைகளை நான் மேலும் மிருதுவாக்குகிறேன். எந்த காலத்திலும் அவை அவர்களின் தேர்வுக்கு ஒவ்வாத ஒன்றாக இருக்க போவதில்லை என்னும் உறுதிமொழிகளை மறைமுகமாக வழங்குகிறேன். பிறகு அவர்களது மறுபரிசீலனை முடிவுக்கு வருவதற்கு சற்று முன் அல்லது முடிவுக்கு வந்த அடுத்த கணம், புன்னகையுடன் விடை பெறுகிறேன்.

அவர்களிடம் நான் சொல்வதேயில்லை, அவர்கள் மீதான எனது சுவாரசியம் ஒத்த மனம் கொண்ட சக மனிதன் மீதான எனது கவர்ச்சி என்பதையோ அல்லது எனது விடைபெறல் என் தேர்வினது மறுபரிசீலனையின் முடிவு என்பதையோ.

--

பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam 

பாடல்: சங்கீத ஸ்வரங்கள் (படம்: அழகன்)

சங்கீத ஸ்வரங்கள் ஏழே கணக்கா ?

இன்னும் இருக்கா ?

என்னவோ மயக்கம்..

என் வீட்டில் இரவு..

அங்கே இரவா ?

இல்ல பகலா ?

எனக்கும் மயக்கம்..

நெஞ்சில் என்னவோ நெனச்சேன் 

நானும் தான் நெனச்சேன் 

ஞாபகம் வரல 

யோசிச்சா தெரியும் 

யோசன வரல 

தூங்கினா வெளங்கும் 

தூக்கம் தான் வரல 

பாடுறேன்.. மெதுவா உறங்கு 

சங்கீத ஸ்வரங்கள் ஏழே கணக்கா ?

இன்னும் இருக்கா ?

என்னவோ மயக்கம்..

என் வீட்டில் இரவு..

அங்கே இரவா ?

இல்ல பகலா ?

எனக்கும் மயக்கம்..

எந்தெந்த இடங்கள்

தொட்டால் ஸ்வரங்கள் ?

தூண்டும் சுகங்கள் ?

கொஞ்சம் நீ சொல்லித் தா..

சொர்க்கத்தில் இருந்து

யாரோ எழுதும்

காதல் கடிதம் 

இன்று தான் வந்தது..

சொர்க்கம் மண்ணிலே பிறக்க 

நாயகன் ஒருவன் 

நாயகி ஒருத்தி 

தேன் மழை பொழிய 

பூவுடல் நனைய 

காமனின் சபையில் 

காதலின் சுவையில் 

பாடிடும் கவிதை சுகம் தான் 

சங்கீத ஸ்வரங்கள் ஏழே கணக்கா ?

இன்னும் இருக்கா ?

என்னவோ மயக்கம்..

என் வீட்டில் இரவு..

அங்கே இரவா ?

இல்லே பகலா ?

எனக்கும் மயக்கம்..

--

வரிகள்: புலமைப்பித்தன் 

இசை: மரகத மணி 

பாடியவர்கள்: S. P. பாலசுப்ரமணியம், சந்தியா 

Living It My Way..!

I know they don't respect me much

but I have great respect for them

not because I would like to

but because

they deserve to be respected

I know they don't give me their attention

but I give them mine anyway

not because I would like to

but because

they deserve to be attended to

I know they don't care for me

but I care for them anyway

not because I would like to

but because

they deserve to be cared

I know they don't honor my choices

but I respect theirs anyway

not because I would like to

but because

they have the rights to choose

I know they don't love me

but I love them anyway

not because I would like to

but because

I know the feelings of

not to receive something that one deserves

--

Paul Arockiam

A Year Back - Today

A year back today while we were chasing the odds, I was planning the trip to Tuticorin. It was going to be a month since we had started talking. We couldn't wait any longer to see each other. We fixed the day to be Wednesday, 3 days from now, because that day started with the word 'Wed'. We felt that it was symbolically representing where we wanted our relationship to end up ultimately -- The Wedding. Our parents weren't very sure about how it would go, while we knew in our heart how it was going to be. We were very nervous. We talked for hours.

--
Paul Arockiam

The Hangover - Movie

Was watching "The Hangover". Finally checked the one of them in the pending list. Don't know why but I didn't think it was that great (seeing it's 7.8 rating in IMDB) probably because whoever talked about this has raised expectation slightly high. The movie is surely very good but I wouldn't say it is one of the best. I remember having laughed a lot to few other movies than this one. I know what would have made the movie one of the best -- the scenes of actually what had happened (the ones appearing as photos during credits) instead of showing lots of aftermath. But clearly Zach and Bradley were hilarious. I know Bradley is one of the best out there -- enjoyed his performance in Silver Linings Playbook (guess I went backwards). Zach is a new found in my list. Want to see how he is in his other movies.

IMDB: http://www.imdb.com/title/tt1119646/

--
Paul

The Holiday - Movie

"The Holiday". This is one of the best movies I have seen so far. I suggest this movie to those who are having struggles with relationship that just isn't working but finding difficulty to get over with. It conveys an important message in such a lovely way. It as well captures in the mindset of cunning sadists, who are on the other side of relationships, and subtly showcase how they play other people and their minds. Loved the movie!

IMDB link: http://www.imdb.com/title/tt0457939/

--
Paul

Just saying.

One doesn't need to be happy to live their life. They just need to have the passion.

--
Paul Arockiam

Feeling crazy

All of sudden, it looks like someone gave me so much of hours everyday to spend with. Blessing of determined focus :-)

--
Paul Arockiam

Just saying

A palace is built by placing one brick at a time. It takes time. It takes determined effort. More importantly, it requires patience and focus.

--
Paul Arockiam

துளிகள்

"கோவிச்சுக்காதீங்க", என்றார்கள் கனவில் அவர்கள்.

போலியாய் புன்னகைத்த நான் சொன்னேன், "எனக்கு கோபமில்லை. வருத்தம்", என்று.

"ப்ளீஸ். வருத்தப்படாதீங்க", என்றார்கள் அவர்கள்.

"கோபத்த கட்டுப்படுத்துறது என் கையில இருக்கலாம். ஆனா வருத்தம் மத்தவங்க ஏற்படுத்துறது. வருத்தப்பட வைக்கிறதும் வைக்காம இருக்கிறதும் மத்தவங்க கையில தான் இருக்கு", என்றேன் நான்.

விழிப்பு வந்தது. கனவின் காட்சிகள் காணாமல் போய் இருந்தன. உணர்வுகளோ மிச்சமிருந்தன. கனவுகளில் இருந்து நிஜ உலகிற்கு எதுவுமே வருவதில்லை. ஆனால் நிஜ உலகின் சிலதுகள் தானே கனவின் காட்சிகளை உருவாக்குகின்றன.

--

பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam

Just observed..

Twilight-ன் மூன்றாம் பாகமான Eclipse திரைப்படத்தை இன்று (மீண்டும்) பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

Edward: You love him..
Bella: I love you more..

எதிரில் இருப்பவர் விரும்பும் திசை எதுவென்று தெரியும் போது, மறுப்பை விட திசை திருப்புதல் மிகவும் எளிய தேர்வாகி விடுகிறது.

--
பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam 

Just thinking..

I believe we get hurt not because of the (powerful) words of the people use but our ego. 

Thinking deeply, that is what I think is causing to get hurt. When someone says we don't love them enough, for example, we get hurt not because they do not understand how much we love but because of the questioning about our love towards them, which -- if you think deeply -- is a question raised by nothing but one's ultimate ego.

At least I found it to be true to some (?) extend as far as I'm concerned.

--
Paul Arockiam

Just experiencing..

Things are happening super quick. Even before you react or respond to something that had happened, another thing happens or has already finished happening so fast. Very little time to react or respond. So confused, so unstable and so very little energy to handle everything that is happening around.

The confusing state of mind calls the universe to be kind. When your mind is wandering, a walk on the beach needs a calm shore to be seen and a quiet atmosphere to be experienced. A rough sea with loud waves is not only quite disturbing but also makes you feel helpless as where to go next.

It seems like normalcy of life doesn't return until perhaps the current state of uncertainty is accepted as nothing but normal.

--
பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam

Just chewing (the thought)..

"Do what you feel in your heart to be right, for you'll be criticized anyway." by [ Eleanor Roosevelt ]

--

பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam

Just thinking..

I wish to know the least possible. I would like my mind to stay away from filling the gaps. I want to be that innocent child once again, even if it would be for one last time !!

-

I'm not sure whether I've become more sensitive or the words have become more powerful. Either way, sometimes it really hurts!!

-

Sometimes it is better to swallow the words than facing the questions of consequence. [ not sure if the usage of words is right but I hope you get the point ]

--
பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam

Just feeling..

Having been expressive almost all the time, I find it difficult to be otherwise. This world's sarcastic words, inhuman deeds and nonstop greed makes me question the lasting of my abilities to be the person I would like to be. I have seen pure love. I have seen the alike of it. Sometimes the world becomes so small that it is difficult to run away to find a fresh breath.

A life that is constantly so machinery that demands your feelings to be kept aside is not only making to lose the enthusiasm but also terrifying at times. As much I would like to accept the life the way it is, I also find it difficult to let it be the way it is.

What's more bothering is, how long and how far would I be able to battle this ?

--
பால் ஆரோக்கியம் | Paul Arockiam

Just saying !

There is nothing called true love.

There is love; or there is nothing. Love isn't like gold that comes in different form of purity. 'Purity' can't be an adjective to love. Love is just love.

--
Paul Arockiam

Being judgmental and more !

Recently a random reader of my blog -- I use the word 'random' because I believe the reader happen to read my blog on a random selection -- commented saying, "you are judgmental one". I simply replied to her, "by saying me judgmental, aren't you realizing that you are judgmental (too)..?". She couldn't understand what I was saying, so she went on to blabber something else -- let's ignore the blabbering --.

I was surprised how such a simple derivation couldn't be understood. When one says the other person is judgmental, isn't that they are judging the other person by saying so, which by default makes them judgmental ? Why is it difficult so difficult to understand ?

To be honest, I wasn't offended having been marked as judgmental one. I tend to think nobody will because almost all of us judge people around us sometime or the other, which is part of human tenancy. I don't really know what's wrong with it. Mother Teresa said, "if we start judging people, we won't have time to love them". I somehow always believe that the statement should be taken as an advice to call for maturity rather than stop judging people because you really can't stop judging people. The mind does it unconsciously. Judging people need not necessarily be on negative aspect. I believe we judge people even when we say, "he is such a nice and sweet person". It is as equal to saying, "he is such a rude fellow".

The judging nature comes automatically to your mind when you start getting to know the person. What is really needed is, to look beyond what your mind judges. To feel compassionate towards the other person even when your judgment concludes something that isn't what you would favor. To have keep the judgment open, because people changes over a period of time -- on either sides. What is needed the most is the maturity to love them beyond what your subconscious mind judges them to be. That is called acceptance. At least that is what I think.

--
Paul Arockiam

Just saying !

I think there is a reason why they say, "Don't say, just do it !!". In the process of saying, you end up perceiving as rude by showcasing your pride and also to get into more stressful situation -- a trap you have laid down for yourself. I see more disadvantage than finding motivation in the approach of 'say it before you do'.

One very reason why you should simply do it is because you must be doing something because you would like to do. Not because you would like to say it to the outside world loud and clear to get the attention. While that could very well be the purpose for many people, I tend to question such purpose for a person like me. I question what I gain, because I know the answer wouldn't be fulfilling in nature for a folk like me.

Secondly, I also think that you could focus more on what you want to do without any distractions by avoiding all such attention you may get by declaring your intentions much ahead of time.

Even in a war, I always think that the best strategy, sometimes, in conquering the kingdoms is simply attacking without declaring a war. You see, the purpose is to conquer, not to be nice to your enemies. By all means, they -- of course -- are responsible being alert all the time irrespective of whether or not someone has declared a war. Isn't it..?

--
Paul Arockiam

Inspired Reading and Inner Voice

Inspired Reading:

"You don't need to have it all figured out to move forward." [ Author Unknown ]

Inner voice:

I could very well relate this to my everyday ride on the road. When I look at a traffic jam ahead of me from a far distance, it would always appear like how am I going to cross this traffic jam. But when I move forward, I have managed to find one way or the other to keep myself moving forward in my motor bike. I often tell to myself about this traffic jam incidents whenever I feel stressed out on choosing the path ahead to move further, whenever the path in front of me does not have clarity. I tell to myself, "even when the mists surrounds, the more closer, you go the clearer the things become".

This is no joking. Most of the times, what gives us the sigh of burden is just hanging onto theories we read in books. We always say tell to ourselves, or to others, that these theories won't suit to practical life. The fact is, we have never put these theories onto our practical life to test their results. When you are struck, almost always you most probably will have only two options in front of you. Do something or do something else. I shorten that to say, 'Do something or do something'. The drop of water ought to be running on the ground to keep the energy going, irrespective of the ups and downs it may face on it's way. Most of the theories are already in our life trying to teach us something. Trying to make us realize something that we often miss to notice.

I always say, an observing mind makes life easier. At the least, it doesn't make the life harder, because life can't get any harder than what it is right now. On a lighter note, an observing mind will also makes the life interesting. It helps you see the beauty of all complexities, the way those complexities are managed, the way life is and the way life isn't.

With no further words to read or think through, I think we can start to live our life. The dawn is already here.

--
Paul Arockiam

So much to say about being good!

Being good is not good enough. But making someone accept that you are good is, a state you will never reach. Be good anyway, the least of best you could possibly be.

Again, remember that your goodness may not always be perceived as good at the other side for morality, which is subjective, defines what is good. Mind you, the morality always sets a high scale about good while receiving than giving.

People may take you for granted most of the time -- not all, if you are lucky -- for being good. But then isn't that the essence of being good..? People around are supposed to be free and understood. That is why, one chooses to be good. Isn't it..?

When a good person is gone, his absence is realized immediately. Because seeing a good person is not that easy. That's why everybody asks everyone else to be good. Good people are needed on earth because our ancestors have said that it rains in the places where good people live. But then nobody offers umbrella to a good person, because a good person is expected to offer things and never considered to be at receiving end, except of course appreciation to wake them up when they forget to be good.

I know of few good people. Actually more than just few. But I always wonder why it isn't raining where they live. Perhaps what I'm thinking as good may not be good enough. Or is the rain just a metaphor. It is pity that I don't clearly understand the language of our ancestors.

---

Paul Arockiam

What we deserve and what we don't !

It is surprising how some people strongly believe that they deserve a lot more than what has been offered to them in life. When one says, "why am I facing all these sorrows and sufferings, after all I deserve a better life for the kind of person I'm", I respond with a smile. I start thinking if it is their ignorance or greediness that makes them feel that way.

Everyone deserves something. True. I always wonder how one decides what they deserve when the scale of measurement is with someone else. Someone other than themselves.

Let me tell you some true stories. I used to get disappointed when a dog walks back silently after eating what I had thrown at it. I wondered how can a dog walk without even slipping a look of gratitude at me. These things have happened. When I throw them biscuits, they eat them as though I'm supposed to be giving them biscuits and then they walk away showing their back without even looking at me for a second. I think inside, "how rude! how can they be not have any gratitude towards someone voluntarily feeds them". The question still stay in my mind. But I think I may have answer to it now. How can I say that whatever I have offered them might have satisfied their hunger or fulfilled their taste ? May be they aren't still satisfied, so their chase continues which gives them no time to show gratitude towards anyone in the way.

When someone thinks they deserve something better, I'm sure they say so because of the confidence they gained by having done something or having been doing something. It may be great in their scale but to claim what they think as deserved, it may not have been good enough. While it may sound like ignorance, sometimes the scale that they have is so small that even the ant has to look down to see the scale's top edge. Most of such times, I pity them for their greediness.

If you ask me to rationalize, I may not be able to but I'm a strong believer in 'do good to receive good'. More over, I also believe that when you do good, what you get would be good. In one way or the other, you get what you deserve. If you think what you receive is inferior to what you deserve, seems like what you thought as good enough wasn't good enough after all.

After all, you can't receive blessings you don't deserve and one can't stop you from receiving the blessing you genuinely very well deserve.

--

Paul Arockiam

ஆன்மீகக் குறுங்கதைகள்: 2. மன(மும் மன்றாட்டு)ம்

"கிடைக்கவில்லை. "

"உண்மை தான். கிடைக்கும் என்பதும் உண்மையே."

"தாமதம் எதற்கு..?"

"சரி தான். தகுதியானதை உருவாக்கி தர நேரமாகலாம், நிஜமாகவே."

"தகுதியானது எதற்கு..? கேட்டது போதும்."

"நியாயம் தான். உன் மகிழ்ச்சி சரி, தருபவனுக்கு நிறைவு..?"

"மகிழ்கிறேன் என்னும் போது நிறைவடைவதில் என்ன குறை..?"

"கிடைக்கும் என்றான பின்பு கொஞ்சம் பொறுக்கலாம் அல்லவா..?"

"பொறுத்த பின் கிடைப்பதில் மகிழவில்லை என்றால்..? தருபவன் நிறைவு அடைந்திருப்பான், நான்..?"

"மகிழ்ச்சிக்காக அவசரத்தில் கொடுத்து, பின் உன் அழுகை காண நேர்ந்தால்..?"

"இப்போது மட்டும் என்ன..?"

"இரண்டும் வெவ்வேறு. இது நிரந்தரம் அற்ற ஒன்று."

"இப்போது இது அல்லாமல் பின்னால் வேறு எதற்கு..?"

புன்னகை, பின் மௌனம், "கோபமும் விரக்தியும் புரிகிறது. புரிதல் மெல்ல வரும்".

--

பால் ஆரோக்கியம் 

Wear helmet before being good..!

The more I try not to meet, the more they make noise. I know that attention is what they seek. Sometimes that is just what I would like to deny. Not because I'm a sadist but because a savior. Savior to my very own soul.

You see, respecting emotions and compassion are all good things. But at the same time, we -- yes, we -- are responsible to make sure that they don't become our weakness. I have seen, in many occasions, we come forward to acknowledge the emotions of others. Our mind, sometimes, is too soft to notice that we may have been deceived.

Politeness and compassion is good as long as you don't allow others take advantage of the same. The reason to exhibit good heart is to make everyone happy. But make sure you put yourself on top of the list when you pronounce the word 'everyone'. After all you can only be that person who could give the attention you deserve.

Let's make everyone around us happy as much as possible, making sure that we are also happy. By happy, I mean a state of fulfillment.

--

Paul Arockiam

ஆன்மீகக் கதைகள்: 1. கடவுள்

வெளிச்சம் வலுவிழந்து இருந்த ஒரு மாலைப் பொழுதில் விலாசம் தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தேன். மற்ற வீடுகளைப் போல தான் எதேச்சையாக அவன் வீட்டின் கதவையும் தட்டினேன். கதவை அகல திறந்த அவன் புன்னகையுடன் என்னை எதிர் கொண்டான். கண்களில் கண்ணாடி அணிந்திருந்தான்.

தேடி  வந்த விலாசத்தை அவனிடம் கட்டி, "இது எங்கங்க இருக்கு?", என்றேன்.

"ஒரு நிமிஷம்", என்று உள்ளே சென்றவன் சில நொடிகளில் திரும்பி வந்தான். இப்போது அவன் கண்களில் வேறொரு கண்ணாடி இருந்தது. திறந்திருந்த கதவின் வழியே அப்போது தான் கவனித்தேன். அவன் வீட்டிற்குள் பார்க்கும் இடம் எல்லாவற்றிலும் நிறைய கண் கண்ணாடிகள் அடுக்கப்பட்டு இருந்தன. மேசை, அலமாரி, பரண் என்று எல்லா இடங்களிலும். விதவிதமாய்.

திரும்பி வந்த அவனிடம் என்னால் கேட்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

"ஏன் சார் இவ்ளோ ஐ-கிளாஸ் வாங்கி வச்சிருக்கீங்க..? ஹாபியா..?"

அவன் என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் புன்னகைத்தான்.

தன் கண்களில் இருந்த கண்ணாடியை சரி செய்தான். மெல்ல சிரித்தபடியே விலாசம் எங்கிருக்கிறது என்று சொன்னான்.

சொல்லப்பட்ட விலாசம் நோக்கி நான் திரும்ப, தன் கதவை அடைத்துக் கொள்வதற்கு முன் அவன் சொன்னான்.

"நீங்க அழகா இருக்கீங்க"​.

--
பால் ஆரோக்கியம் 

The Journey and it's awesomeness..!

An amazing evening spent with Lawrence -- a friend who is always cherished --. Played casual shuttle game until sweat could have gotten renamed to 'wet by rain'. He must have felt it tough to play with an 'almost unbeaten' player -- yeah, that was me.

The hungry stomachs were fed delicious traditional Briyani and finely cooked barbecue chicken. Chewed the college times along with the food.

We chit-chatted for hours until mid-night started at us before crossing.

One fine evening with a best friend not only makes you fulfilled but also leaves you to want more.

--

Paul Arockiam

ஒரு கிறுக்கனின் நேர்ப்பார்வை [3]

ஒரு கதை எழுதுவதற்கு நிஜமாகவே நிறைய பொறுமையும் மிதமிஞ்சிய கற்பனை சக்தியும் தேவைப்படுகின்றன. தலைப்பிட நேரமற்ற கதைகளும், தலைப்பை தாண்டி பயணிக்காத கதைகளும் என்று ஏகப்பட்டவை அலமாரியில் அமர்ந்து இருக்கின்றன.

இன்றைய மனநிலை ஏனோ ஆன்மீக கதை எழுதுவதில் ஆர்வம் கொண்டிருக்கிறது. அல்லது கதைகளில் ஆன்மீகத்தை உணர்வதற்கு பிரியப்படுகிறது.

எல்லா கதைகளிலும் ஆன்மீகத்தை உணர முடியுமா என்னும் கேள்வியும் கூட இப்போது புதிதாய் பிறக்கிறது. ஆன்மிகம் சமயத்தை தன்னுள் விழுங்கி நிற்கிறது. அது சார்பின்மையுடன் எல்லாவற்றையும் இணைத்துப் பார்ப்பதால் சமயத்தின் வாய்க்குள் நுழைய சிரமப்படுகிறது. ஆன்மிகம், சமயம், சார்பு, அதன் இன்மை இன்னப்பிற என்று சிரமமான வார்த்தைகளில் கதை சொன்னால் யார் படிப்பார் என்னும் ஐயமும் கூட ஏற்படுகிறது. எளிய வார்த்தைகளில் (in simple words -- simple, crisp and engaging at the same time --), சாதாரண கதைகளில் (casual stories), சாதாரண நிகழ்வுகளின் விவரிப்புகளில் (write up of the casual happenings) ஆன்மீகத்தை அதன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த முடியுமா..? அல்லது உணர முடியுமா..?

சில நாட்களுக்கு முன்பு பேஸ்புக்கில் (ஏனோ முகநூல் என்று அழைப்பதில் இன்னமும் எனக்கு உடன்பாடில்லை -- பேஸ்புக்கே தன்னை முகநூல் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டு விட்டப் பிறகும் கூட) ஒரு பதிவையும் அதன் மறுமொழிகளையும் படித்தேன். அதன் சாராம்சம்:

"The author says, 'the sky looked blue'. what does it really mean..?", என்று ஒருவன் கேள்வி எழுப்புகிறான்.

அதற்கான மறுமொழிகள் பல கோணங்களை தாங்கி நிற்கின்றன. உதாரணத்திற்கு சில:

• It means that the situation, in the context, has found it's peace.
• May be he is telling that the struggles and the sufferings (which could be symbolized to clouds) are clear and that the life is back to normal.
• The originality -- or nature -- of someone or something is finally found to be what it is.

இப்படியாக தொடரும் மறுமொழிகளில், ஒன்றாக வருகிறது பின்வரும் வரி:

• It just means that the sky is damn blue.

இவ்வரி மிகவும் நுட்பமான ஒன்றை சொல்லாமல் சொல்லி விட்டு செல்கிறது. சில நேரங்களில் ஒன்றை அதுவாக மட்டுமே பார்ப்பதை விட்டுவிட்டு எதற்காக தேவையற்ற கேள்விகளிலும் ஆராய்ச்சிகளிலும் ஈடுபட வேண்டும்..?

--
பால் ஆரோக்கியம்

ஒரு கிறுக்கனின் நேர்ப்பார்வை [2]

மீண்டும் தனக்கான இடத்தை பிடித்து தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள விரும்பும் சிங்கம் அடிபட்டு விடும் போது, அடிபட்டுவிட்ட ஒன்றை போல தான் அது நடந்து கொள்கிறது. தனது தன்மானம் நகைப்புக்கு உள்ளாக்கப்படும் கணங்களை அது மெளனமாக எதிர்கொள்கிறது. மறுப்பேதும் சொல்வதில். சீறி பாய முனைவதில்லை. அதற்கு தெரியும். தனது நேரம் இன்னும் வரவில்லை என்று. அது வன்மம் கொள்வதில்லை. அதற்கு தெரியும் மாபெரும் குறிக்கோளை நோக்கிய தனது பயணத்தை வன்மம் திசை திருப்பக் கூடும் என்று.

தனது காயங்களைக் குணமாக்கிக் கொண்டு, தனது ஆற்றலை திரும்ப பெற்று மீண்டும் தனக்கான இடத்தில் அமர விரும்பும் சிங்கத்திற்கு இருக்கும் குறிக்கோள் ஒன்றே ஒன்று தான். அது இந்த கணத்தை கடந்து செல்லுதல். அக்கணத்தின் நகைப்பு, அவமானம், பின்னடைவு மற்றும் துரோகம், அதை சார்ந்த வலி, கோபம் மற்றும் தன் இருத்தலை அழிக்கவல்ல இன்னப் பிறவற்றை புறக்கணித்தவாறு இக்கணத்தை கடந்து செல்லுதல்.

அது அவமானங்களை வருத்தமின்றி எதிர் கொண்டு புன்னகைக்கிறது. பின்னாளில் தனது சரித்திரத்தை தாங்கி நிற்கும் தூண்களாக அவற்றைப் பார்கின்றது. அதற்கு தெரியும். இப்பின்னடைவு மற்றும் இந்த வலி தற்காலிகமான ஒன்று என்பது. அதற்காக கோபம் கொள்ளுதலும், எதிர்வினை ஆற்றுதலும் தனது முன்னோக்கிய பயணத்தில் பின்னோக்கிய அடிகளாகி விடும் என்று அது அறிந்தே இருக்கிறது.

அது தனது இன்னல்களை தடுமாறும் உறக்கத்தின் இடைப்பட்ட அமைதியில் கரைய விடுகிறது. பிறகு சேமித்து வைத்திருக்கும் ஆற்றலின் உதவியுடன் எழுந்து நடக்கிறது.

அது அறிந்தே இருக்கிறது 'நடந்தால் தான் நடக்கும்' என்பதை.

----

பந்துடனான ஆட்டம் 

-----------------------------------

படும் பாதங்களை 

புதைத்து விழுங்கிக் கொள்ளும் 

மணற்பரப்பிற்கும் 

தெளிவிழந்து 

மேகங்களைத் தாங்கி நிற்கும் 

வானிற்கும் இடையே 

தன்னை நோக்கி 

வீசப்படும் பந்துகளைத்

தடுக்கவும் பிடிக்கவும் 

கீழே விழாமல் அதை 

மற்றவர்க்கு கடத்தவும் 

ஒரு மனிதன் கொள்ளும் 

சிரத்தையும் 

அதன் முன்பின்னான படபடப்பும் 

பார்க்க அலாதியானது..!!

[கிறுக்கல் தொடரும்]

--

பால் ஆரோக்கியம் 

ஒரு கிறுக்கனின் நேர்ப்பார்வை [1]

கிறுக்கனின் மொழி தொடர்பிழந்து தொடரும் ஒன்று.​

அவன் எதற்கும் அர்த்தங்களைத் தேடுவதில்லை. அர்த்தங்களைக் கொடுக்கிறான்.

ஒன்றின் இல்லாமை ஏதோ ஒன்றின் பொருட்டே நிகழ்வதாக அவன் நம்புகிறான்.

அவன் எல்லாரையும் எல்லாவற்றையும் கட்டி அணைத்துக் கொள்கிறான். வேறுபாடுகளை அவன் சுவையின் வெவ்வேறு பரிமாணங்களாக பாவிக்கிறான். சுவைக்கு வெவ்வேறு பரிமாணங்கள் இன்றியமையாதது என்பதை அவன் அறிந்து இருக்கிறான். கசப்பை பருகும் போதும், இனிப்பை சுவைக்கும் போதும், காரத்தின் விளைவுகளை விழிகளில் ஏந்தும் போதும் உள்ளுக்குள் ஏற்படும் உணர்வுகளை அவன் ரசிக்கிறான். அந்த ரசனையின் முடிவில் ஏதோ ஒன்றின் நிறைவு அவனைத் தழுவிக் கொள்கிறது. அப்போது அவன் லேசாக உணர்கிறான். வானில் பறக்கிறான்.

----

சித்திரம் பேசுதடி 
----------------------------
சித்திரங்கள் 
பேசுவதில்லை 

அவை 
பேச்சை நிறுத்தி விடுகின்றன 

பிறகு
மௌனத்தின் 
அழகு பற்றி 
மெளனமாக எடுத்து கூறுகின்றன 

அசையாமல் 
இருக்க வேண்டிய  கணங்கள் 
கடினமற்றதாகவும் 
மிகவும் ரசிக்கப்படவும் 
கடந்த காலத்தின் 
கடின உழைப்பு 
எவ்வளவு தேவையென்று 
காற்றின் சப்தத்தில் 
கவிதைகள் எழுதி 
நம் செவிகளை நோக்கி 
கை குவித்து ஊதுகின்றன 

 நகர்ந்து தன்னிடம் வரும் மனிதரை 
 புன்னகையுடன் வரவேற்று 
தன்னை விட்டு விலகி நகர்பவர்க்கு 
அப்புன்னகை மாறாமல் விடையனுப்பி 
அடியெடுத்து நகர நகர 
அடுத்தடுத்த பிரமிப்பு உண்டென்று 
சொல்லாமல் சொல்லும் அவை 
சொல்லி முடிக்கின்றன 
நாம் வரையும் இச்சித்திரம் 
எவ்வாறு வரையப்பட வேண்டுமென்று

[கிறுக்கல் தொடரும்]

--
பால் ஆரோக்கியம்

The Journey and it's awesomeness..! (3)

I, most of the times, do believe that the worst thing is being dead. Until then you can have hope for chances.

Some people may say otherwise considering the pain they have to go through. I say that it, most of the times, is just a matter of accepting the pain and embracing the same; then one can understand that the former is true.

Having said this, I do know that pain verses death is a debatable topic and the conclusion of what is better certainly based on the context of real situations.

--
Paul Arockiam

கேட்க விரும்பும் கேள்விகள் [1]

விளையாட்டாய் 

விதைத்து விட்டு 

நீர் ஊற்ற மறுக்கும் 

அவர்கள் மீதான 

உன் சாபங்கள் என்னென்ன..?

​--

பால் ஆரோக்கியம் ​

The Journey and it's awesomeness..! (2)

They say, "It takes a great courage to say 'everything happens for good' when what has been happening is indeed looks bit messy all around".

I say, it isn't the courage but a great understanding to say so.

--
Paul Arockiam

The Journey and it's awesomeness..!

Every time I prepare myself to handle the situations with smiles, a new upcoming situation makes me to deal with an unknown - not yet introduced - face of the situation. Having not prepared, I helplessly burst out.

Then I calm myself down and add that face into my ignore list. The journey continues..

--
Paul Arockiam

[ கவிதை ] மலர் அலங்காரம்

இவ்வளவு தூரம் 

வந்த பிறகு தான் 

தூரத்தை துரத்தவே 

மனம் வருகிறது 

எல்லையைக் கடந்த பிறகே 

கோட்டின் மறுபக்கம் மீது 

இனம் புரியா ஈர்ப்பு 

கதவுகள் அடைபட்டப் பின்பு 

இறக்கைகள் விரித்து 

காற்றில் மிதக்க ஆசை 

கடைசி சொட்டு 

தீர்ந்த பிறகு 

மெல்ல மேலெழும் தாகம் 

கிளறப்பட்ட மண் 

சமன்படுத்தப்பட்டப் பிறகு 

அங்கிருக்க நாம் தகுதியற்றவர்கள் 

மெழுகுவர்த்தி ஏற்றியபடியும் 

மலர்களால் அலங்கரித்தபடியும் 

--

பால் ஆரோக்கியம் 

[ Why don't you take a moment to leave your reaction..? ]

[திரைப்படம் பற்றி] PK - Paடைத்தவனைக் Kaணவில்லை ?

நம் நாட்டில் ஒருசில, அரசியல் காரணங்களினால் இப்போது 'பல' என்று ஆகிவிட்ட, விஷயங்களைப் பற்றி பேசுவதற்கும் விவாதிப்பதற்கும் விமர்சிப்பதற்கும் மிக அதிகமான தைரியம் தேவைப்படுகிறது. தைரியத்தின் எல்லைகள் தொட வேண்டிய கடவுள் கொண்டு காசு செய்யும் தலைப்பை கையில் எடுத்துக் கொண்டு கொஞ்சமும் கால்கள் நடுங்காமல் பயணிக்கும் PK-யை முதுகில் தட்டிக் கொடுத்து "வாவ்(wow)" சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை.

மனிதனையும் இவ்வுலகத்தையும் படைத்த கடவுளை மறந்து விட்டு மனிதனும் இவ்வுலகமும் படைத்த கடவுளை வணங்குவதும் அவ்வாறு வணங்க தூண்டி சக மனிதனின் பலவீனத்தையும் பயத்தையும் சாதகமாக்கி அவனை சுரண்டியும் தவறான திசைகளில் அவனைக் கையாண்டும் அதன் மூலம் செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் அரசியலையும் அதை சார்ந்த நாட்டின் நடப்புகளையும் நேர்த்தியான நகைசுவையுடனும் அதே சமயம் மனிதரின் மனம் நோக கூடாது என்னும் மிகுந்த கவனத்துடனும் எடுத்துக் காட்டி கேள்விகளின் மூலம் தெளிவுற செய்யும் PK ஒருமுறையாவது நிச்சயமாக சந்திக்கப்பட வேண்டியவன்.

எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் கதையின் கரு மிகவும் உணர்வுபூர்வமான ஒன்று என்பதை அறிந்து, தான் முன் வைக்கும் கருத்தை கவனத்துடனும் பொறுப்புணர்வுடனும் சொல்ல வேண்டும் என்னும் முனைப்புடன் கதையின் ஆசிரியர் தேர்ந்தெடுத்த கதை சொல்லும் விதத்தை என்னால் பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை. ஒரு குழந்தையின் களங்கமற்ற மனதை சித்தரித்தே இக்கேள்விகளை மனிதர் மனம் நோகாத வகையில் முன் வைக்க முடியும் என்பதை கதையின் ஆசிரியர் புரிந்தே இருக்கிறார். அதற்காக அவர் தேர்ந்தெடுத்த PK கதாப்பாத்திரத்தின் பின்னணி மிகவும் அறிவார்ந்த தேர்வு.

தன் கருத்துக்களை மிகவும் ஆணித்தரமாக முன் வைத்து விட்டப் பிறகும் பல மனிதரின் இருத்தலிற்கான இன்றைய ஒரே நம்பிக்கையை (the only hope left for the survival of many people) சிதைக்காமல் தனது விவாதத்தை முடித்துக் கொள்ளும் கதை ஆசிரியரின் சமூகம் மீதான அக்கறை (care for the society) மிகவும் பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒன்று. மதத் தலைவரான தபாஸ்வி மஹாராஜிக்கும் (Tapasvi Maharaj) PK-விற்கும் நடக்கும் இறுதி விவாதத்தில் தன் கருத்தின் ஆழத்தை பதிய வைக்க படத்தின் ஆரம்ப காட்சிகளின் மற்றொரு பரிமாணத்தை காண்பிப்பது மாஸ்டர் ஸ்ட்ரோக்.

நகைசுவையுடன் ஒரு படத்தை ஆரம்பித்து, கதை நகர நகர நகைசுவையின் வீரியத்தை அதிகரித்து - அதே சமயம் தன் கருத்துகளை ஆணித்தரமாக கேள்விகளின் மூலம் பதித்துக் கொண்டே சென்று -, இறுதியின் சட்டென்று குண்டூசி விழும் சப்தம் கூட கேட்கும் அளவிலான நிசப்தத்தை, அதிர்வை ஏற்படுத்தி முடிக்கும் திரைக்கதை அவ்வளவு எளிதாக எழுதப்படக் கூடியதல்ல. அதை செய்திருக்கும் திரைக்கதை ஆசிரியரை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.

படைத்தவனைக் (கடவுள்) காணவில்லை என்று நோட்டீஸ் கொடுப்பதன் மூலம் கவனத்தை ஈர்த்து நகரும் PK, படைத்தவன் காணாமலடிக்கப்பட்டு இருக்கிறான் என்று சொல்லி நம் கண்களில் இருந்து மறைந்து விடைபெறும் போது திரை இருள்கிறது. நம் கண் முன்னே ஒரு வெளிச்சம் பிறக்கிறது.

PS: சமீபத்தில் வெளியாகி மிகவும் வெற்றிகரமாக ஓடிக் கொண்டிருக்கும் படம் தான் PK (மொழி: ஹிந்தி). 

--
பால் ஆரோக்கியம்

யார் எழுத்தாளன்..? எது புத்தகம்..?

ஒரு புத்தகம் என்பது படிப்பவரை ஒரு சில வரிகளுக்குள்ளேயே விழுங்கிக் கொள்ள வேண்டும். அல்லது சில பத்திகளுக்குள் (paragraphs). அதிகபட்சம் சில பக்கங்களுக்குள். படிக்க வேண்டுமே என்று படிக்க வேண்டிய சில புத்தகங்கள் இருக்கவே செய்கின்றன. அவை, குறைகளுடன் முறையிடப்படும் போதும், படிக்கப்படவே செய்கின்றன. மற்ற புத்தகங்கள், எவ்வகையை சார்ந்தவையாக அவை இருப்பினும், முன் சொன்ன முதல் மூன்றில் ஒன்றாக இருப்பது நலம்.

அவ்வாறு இருப்பது அப்புத்தகங்களை படிக்க தூண்டுவதோடு மட்டும் அல்லாமல் பொதுவாகவே புத்தங்கங்கள் படிக்கும் ஆர்வத்தை வளர்க்கும். மக்களின் படிக்கும் ஆர்வம் குறைவதாக இன்று பல எழுத்தாளர்கள் கொள்ளும் ஆதங்கம் தேவையற்றதாக மாறும். அது முழுக்க முழுக்க ஒரு எழுத்தாளனின் கைகளில் தான் இருக்கிறது.

இலக்கியம் பேசுகிறேன், அல்லது எழுதுகிறேன், என்பதான பெயரில் எழுதப்படும் இன்றைய பற்பல புத்தகங்கள் கவனிக்கப்படாமலேயே போவதற்கு காரணம் வாசகரை, அவரது மனநிலையையும் தாண்டி, ஒரு சில நிமிடங்களிலேயே உள்ளுக்குள் இழுக்க தவறுவதால் தான் என்றே நினைக்கிறேன்.

என் நண்பன் சொல்வதுண்டு, "சுஜாதவை போல ஒரு சில வரிகளுக்குள் என்னை இழுத்து செல்லும் எழுத்தாளரை நான் தமிழில் இதுவரை வாசித்ததில்லை. அதனாலேயே இப்போதெல்லாம் நான் சுஜாதாவை தவிர வேறு யாரையும் படிப்பதில்லை". சுஜாதா தனது காலம் கடந்து நிலைத்து நிற்பதற்கு அது தான் காரணம். இன்று தன்னை எழுத்தாளராக சொல்லிக் கொள்ளும் பலர் தன்னைப் பற்றிய சுய செய்திகளில் தான் அதிகம் கவனம் செலுத்துகின்றனரே தவிர வாசிப்பவனுக்கு தன் எழுத்துக்கள் கொடுக்க வேண்டிய சுவாரசியம் பற்றி யோசிப்பதேயில்லை. அவனது மனநிலையையும் கூட தாண்டி அவனை எப்படி எழுத்துக்களின் மூலம் வசியம் செய்வது என்பது பற்றி சிந்திப்பதே இல்லை. இன்றைய கால கட்டத்தில் அவனுக்கு அளிக்கப்பட்டு இருக்கும் தேர்வுகளை கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள சிரத்தை எடுப்பதில்லை.

ஒருவன் எழுத்தாளன் என்னும் அங்கீகாரம் பெறுவது எழுத்துக்களின் மீதான அவனது ஆளுமையை மட்டுமே பொறுத்தது அல்ல. அதைப் படிப்பவர் மீது அவனது எழுத்துக்கள் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பையும் பொறுத்தது. அப்போது அவன் தன்னை எழுத்தாளன் என்று அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் இருக்காது. அதை அவனுக்காக மற்றவர்கள் செய்வார்கள்.

--

பால் ஆரோக்கியம் 

[கவிதை] தேடலின் பொருள்

​எல்லையற்ற தேடல்களில் 

தன்னைத் தொலைத்திருந்த அவன் 

எல்லையில் கால் பதித்த போது 

கையில் அகப்பட்ட உருவம் 

தனது என்பதை 

அறியும் நிலைக் கடந்திருந்தான் 

யாரென்று அவனிடம் 

உரக்க சொல்லியபடி சூழ்ந்திருந்தவர்களை 

சிறுக்குழந்தையின் மிரட்சியுடன் 

திருதிருவென்று பார்த்தபடி இருந்தான் 

பின்பு அவர்கள் 

அவனுக்கு

ஒரு பொருள் தந்தனர் 

அது 

தேடலில் குதிக்க 

முயல்பவர்களின் விழிகளில் 

கூச்சத்தை ஏற்படுத்தியது 

--

பால் ஆரோக்கியம் ​

எழுதியதில் பிடித்தது

நான் எழுதியவற்றின் மீது பின்னோக்கி நடந்த போது பிடித்துப் போய் மிகவும் நினைவுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டியதாக தோன்றிய வரிகள்:

வாழ்வில் மிகவும் முக்கியமானவற்றில் ஒன்று உன் வாழ்வின் மீதான உனது பற்று. எவருக்காகவும் எதற்காகவும் நீ அதை விட்டுக் கொடுக்கவோ குறைத்துக் கொள்ளவோ முன் வராதே.

--

Paul Arockiam

"It is human who forgives" - A message to be taken seriously.

Reading a message from one of the survivors of the recent violent attack, I felt that the message is of great importance and should be taken seriously.

"It is we who forgive, not God.” [Some words have been changed to make it generic]

- Gérard Biard, editor in chief of Charlie Hebdo

To all those who believe violence is the only mean, let me tell you something. If you want to be violent, you may choose to be so. But be bold to say that it is you who seek such path. Be bold to say that it is you who believe that spreading love is nothing but creating pain. Be bold to say that it is you who believe that a fellow being doesn't hold the value of life because of what they may have done or what you may believe in. Do not do so in the name of God.

--

Paul Arockiam