Catching up..

I was talking to Surya sometime back. He told me that nowadays he couldn't watch a full movie in single sitting. Sometimes not even half. When it comes to book, he said that he couldn't even read a single chapter at once, forget about the whole book that once something he never puts down without finishing.

He was genuinely concerned about his concentration and focus aspects on what he does. I told him not to worry for it might just be a temporary glitch..

We talked a lot and he told me a lot about what has been happening in the recent past, how things seemed to be different than before. He is a wise man, so it is always difficult to convince him. The only thing most of the time I could tell him is, "your problem is that you know a lot.. Sometimes ignorance is a bliss and in your case you weren't blessed with such ignorance". As a response, he always laughs and refrain from responding to that statement.

Surya is my greatest friend. There had been a gap in our friendship recently, not that we had bitter feelings or had fight but just got lost in the natural storm. It was nice catching up with him after almost five years now.

We will talk more about him in the coming days. Consider that this is just an introduction about him..

Paul Arockiam.
30-May-2014.

படித்ததில் பகிர விரும்பியது..

....
நான் வேறொன்றாக இருக்க வேண்டும் போல இருக்கிறது என்கிறாய்.

அதைத் தானே திரும்பத் திரும்பத் சொல்லிக் கொண்டிருந்து விட்டார்கள். வேறு ஒருவராக இரு. கௌதம புத்தரைப் பார். கிருஷ்ணரைப் பார். இயேசுவைப் பார். ஒரு புத்தனாக இரு. ஒரு கிருஷ்ணனாக இரு. ஒரு இயேசுவாக இரு. அப்படி இருக்க வேண்டும் என்று நீயும் முயன்று கொண்டிருந்தால் விரக்தி தான் மிஞ்சும். நீ புத்தனாக இருக்க முடியாது என்பதால் தான் அவ்விரக்தி. ஒரு புத்தராக இருக்கவல்ல நீ வந்திருப்பது. நீ ஒரு கிருஷ்ணராக முடியாது. இயேசுவாக முடியாது. நீ நீயாகத் தான் இருக்க முடியும்.
....
நீ நீயாக இருக்க வேண்டும். வேறு யாராகவும் இருக்க வேண்டியதில்லை. அது தான் புத்தத்தனம் என்பது. நீ நீயாக இருப்பது. அது தான் கிறிஸ்துவ உணர்வென்பது. நீ நீயாக இருப்பது. புத்தர் பிற யாராவதுடைய நகலா என்ன? அவருக்கு முன் மிகப் பெரிய மகான்கள் பலர் இருந்திருக்கிறார்கள் என்பது உனக்குத் தெரியுமே. அவரிடம் கூட, நீ கிருஷ்ணனாக இருக்க வேண்டும், நீ பர்ஷவநாத்தாக இருக்க வேண்டும், ஆதிநாதராக இருக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் சொல்லியிருப்பார்கள்.

அழகான புராண இதிகாசக் கதைகளைக் கேட்டிருந்திருப்பார். ராமர், கிருஷ்ணர், பரசுராமர் என்று எல்லாருடைய கதைகளையும் தான். பாரம்பரியம் என்பது அவருக்கும் இருந்தது. ஆனால் பிறராக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் எப்போதும் முயன்றதேயில்லை. தான் யார் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள விரும்பினார். தான் தானாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். யாருடைய நகலாகவும் தன்னை அவர் ஆக்க முயலவில்லை. அதனால் தான் அவர் ஒரு நாள் ஞானி ஆக முடிந்தது.

ஆபிரகாமாகவோ, மோசஸாகவோ, எஸகியலாகவோ தான் இருக்க வேண்டும் என்று இயேசு நினைத்ததில்லை. இயேசு தானாக இருக்க முயற்சித்தார். அது தான் அவருடைய குற்றமாகிப் போனது. அதனால் தான் அவரைச் சிலுவையில் அறைந்தார்கள்.

இயேசு மட்டும் மோசஸைப் போல இருந்திருந்தால் அவரைச் சிலுவையில் அறிந்தவர்களே அவருக்கு முன் மண்டியிட்டு வணங்கியிருப்பார்கள். பத்துக் கட்டளைகளைப் பதிவு செய்து திரும்பத் திரும்பச் சொல்லும் ஒரு இசைத்தட்டாக இருந்திருந்தால், யூதர்கள் அவரை வணங்கியிருப்பார்கள். ஆனால் அவர் தானாக இருக்க முயன்றதால் வேறு வழியில்லாமல் அவரைச் சிலுவையில் அறைய வேண்டியதாகிவிட்டது.

உளுத்துப் போன இந்தச் சமுதாயத்துக்கு, இந்த கூட்டத்துக்கு, இந்த மந்தைக்கு, தனித்தவனாக இருப்பவனைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடிவதில்லை.

ஒரு சாக்ரெட்டிஸை ஏற்றுக் கொள்வதென்பது அவர்களுக்கு முடியாத காரியம்...

-- ஓஷோ

பால் ஆரோக்கியம்.
28-ஏப்ரல்-2014.

கவிதை: சிதறல்..

வெற்றுத் தாள் 

மை தீர்ந்த எழுதுகோல் 

சுணங்கி கிடக்கும் விரல்கள் 

இருந்தன 

போதுமானதாய் !!

பால் ஆரோக்கியம்.

25-ஏப்ரல்-2014.

Oath !!

signed,

Paul Arockiam.

24-Apr-2014.

Ya.. I know that look !!

Yeah, I know that look. The Reserved ones throwing at the Unreserved ones. Most of the time, they - the R's, just don't realize that it was a matter of time and not affordability. The ones who couldn't afford damn care about the look of R, hence the only people whom you can show case your look are the ones who were having bad timing. And mind you, the cards shuffle :-)

I could say this, because I have had the look when my status was R and witnessed such looks when I was bit behind on schedule or luck. When the fact hit me one day, I realized that I had to change my look else where. Something worth watching, the luggage.

Paul Arockiam.
24-Apr-2014.

Here comes the parliament election 2014..!

Never ran out this much on options when it came to vote. The case of "pick up the bad among the worsts" never changes, and so this time too. The phrase hasn't changed a bit except that the top bad had gone further low.

One side a party favoring Hinduism, who is ready to do anything to make India an Hindia. The other side, a party with open cases, where most of the people were wondering why the cases were open when the judgement was already written, of corruption (which is least of my worries for no party appears to be corruption free) and responsibility of genocide in Sri Lanka. When AAP came up I felt that at last someone third to compete, which will bring down the corruption a bit.

While in my state, the national parties have less popularity, the local parties have their own dirty bags on their back.

So, whom to vote ? Who is bad among the worsts ?

April 24th 2014, I hear God laughing hard while spitting the words in between, "sorry.. buddy.. it went.. out of.. my control.." Because he was busy laughing, he couldn't finish the statement. So I finished it for him, ".. long back!!".

Paul Arockiam.
24-Apr-2014.

கவிதை: இல்லாத தீவைத் தேடி..

இல்லாத தீவொன்றிற்கு 

பயணிக்க பிரயாசைப்பட்டு 

வரைபடம் தேடி 

உலகை அலசுகிறோம் 

இல்லாத தீவின் 

அகப்படாத வரைபடம் 

பறிக்க ஆரம்பிக்கிறது

நம் நித்திரையை 

நம் பசியை 

நம் நிம்மதியை 

நமகென்று இருக்கும் 

ஒவ்வொன்றும் பறிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்க 

வரைபடம் கைப்பற்றும் ஒரே நோக்குடன் 

நம்மையே நாம் 

ஆழ்த்திக் கொள்கிறோம் 

இல்லாத ஒரு உலகத்திற்குள் 

அங்கே 

நமக்கான வரைபடத்தை 

சிரத்தையுடன் தேடித் பிடித்து 

பயணிக்கும் வழிகளில் 

நீளத்தில் குறைவான ஒன்றை 

வேகமாய் தேர்ந்தெடுக்கிறோம் 

நாமிருக்கும்இல்லாத இவ்வுலகம் 

கலைக்கப்படலாம் எப்பொதுமென்னும் சிந்தனை 

முடுக்கி விடுகின்றது 

நம் பயணத்தின் வேகத்தை 

இறுதியில் 

இல்லாத அத்தீவில் 

இருக்கின்ற நம்மை 

எப்படி இருத்திக் கொள்வதென்று 

செய்வதறியாது விழிக்கிறோம்

பிறகு 

வழிகள் ஏதுமின்றி 

அல்லது ஒரே வழியென்று நம்பி 

இல்லாமல் செய்து கொள்கிறோம்

நம் இருப்பை 

பால் ஆரோக்கியம்.

22-ஏப்ரல்-2014.

what will you do..?

what will a person do if they lose faith in love? what are their next available options..? frankly, there could be several reasons why someone could stop believing in love. none of them could be said to be silly, because it takes a great deal to lose faith in something that forms the basis for living. so obviously the reason must be a big deal to the person concerned, who are we to say otherwise..? 

I have an aunt who lost faith in human being.. luckily she didn't lose faith in love but instead she chose different beings to show and receive love. good for her! 

now the question comes back.. what will a person do when they happen to lose faith in love..? 

Paul Arockiam.
21-Apr-2014.

Good Friday..

Some of my friends, non-Christians, used to wish me on Good Friday saying, "Happy Good Friday". I smile at their innocence, rather ignorance, and offer my thanks as an acceptance for their consideration. Then I go on explaining them why it isn't a happy day after all.

In short, Good Friday is the day when Jesus Christ was crucified to die. It is a death memorial of Jesus Christ. When I explain in simple terms, my friends used to ask me, "then why is it called the Good Friday..?". As their question sounds valid, there is indeed an answer. Jesus Christ died for good cause.. for the goodness of mankind. Hence it is called Good Friday. Now perhaps a question may arise as why not happiness be wished on that day for the day showered with goodness to the mankind, of course at the cost of the death of God's son.

Well, irrespective of the goodness we receive, it will be inhuman to celebrate a sacrifice, isn't it ?

Paul Arockiam.
18-Apr-2014.

என்ன செய்யலாம்..?

காவ்யா: ஹே.. என்ன பண்ற ?

நான்: வேலை செய்யறேன்..

காவ்யா: என்ன என் கூட விளையாடாம வேலை செய்யிற.. விளையாடிட்டு செய்யு..

நான்: <சிரிப்பு>

காவ்யா: என்ன சிரிக்கிற.. வா விளையாடு..

நான்: வேலை செஞ்சிட்டு விளையாடலாம்..

காவ்யா: விளையாடிட்டு வேலை செய்.. நேத்தும் கூப்பிட்டேன் பா.. நீ விளையாட வரவே இல்ல..

நான்: சரி.. என்ன விளையாட ?

காவ்யா: அதான்.. விளையாட்டு சாமான் எல்லாம் இருக்குல்ல.. வா.. வா பா.. வந்து விளையாடு..

என்ன செய்யலாம்..?

பால் ஆரோக்கியம்.

18-ஏப்ரல்-2014.

[ அறிவிப்பு ] நி.கு.க. பற்றி..

நி.கு.க. என்னும் தலைப்பில் இனி அவ்வப்போது எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன். 'அதென்ன நி.கு.க..?' என்கிறீர்களா? "நிகழ்வுகளின் குறுங்கதைகள்". நடந்த, நடந்துக் கொண்டிருக்கின்ற, நடக்க போகின்ற நிகழ்வுகளில் நிறைய நிஜத்தையும் கொஞ்சம் கற்பனையையும் கலந்து எழுத இருப்பதால் அவை அப்பெயர் பெறுகின்றன.

முதலில் அவ்வாறு கதைகள் எழுதி பத்திரிக்கைகளுக்கு அனுப்புவதாக உத்தேசம். கைவசம் ஓரிரண்டு எழுதியும், மற்ற சில எழுத தயாராக எண்ணங்களிலும் இருக்கின்றன. எனது Blog-யிலேயே இக்கதைகளை எழுத முடிவெடுத்ததற்கு இரண்டு காரணங்கள் உண்டு. ஒன்று எழுத்துலகில் என் கொடி இன்னும்கட்டபடாததால் [ அரசியல் அசிங்கங்கள் காரணமாகமி குதியாகிவிட்டப் போராட்டம், பின்னடைவின் சோர்வு  மற்றும் இன்ன பிறவற்றை தவிர்க்க விரும்பிதன் காரணமாக பெரும் முயற்சி எதுவும் எடுக்கவில்லை -- தற்போதைக்கு ]. இரண்டாவது நான் எழுதுவனவற்றை இலவசமாக பகிர விரும்பியதால்.

பிராத்தனை 
சாப்பிட்டு நாளாச்சு 
மச்சினிச்சி கையால் ஒரு காபி 
வாழை இலை 

என்னும் தலைப்புகளில் எழுத ஆரம்பித்து விட்டேன். பகிர்கிறேன் நேரம் சரியாக வரும் போது.

பால் ஆரோக்கியம்.
18-ஏப்ரல்-2014.

The mode of silence!

Ever since the silence mode was activated, the phone has been ringing a lot. Unlike earlier, the calls getting missed are a lot more in numbers. It is not that more people are calling, it is just that some people call more times. You see, it doesn't matter the other side as long as you are available. Because you are available. Whenever they want, they know you are available. That keeps them busy with their own world.

The moment you shut down the channel, the panic (or shall we call it curiosity) kicks in everywhere. It isn't that you are suddenly in need for everyone. It is just that you have made yourself unavailable. In fact, your unavailability doesn't matter at the moment. What matter the most is an important piece of information is missing with you. That is, when you will be back. You see, they don't know when they need you. But when they need, they want to make sure you will be available. Or at least in the certainty of your absence, they could plan the alternative. Nobody likes the state of limbo, that's just panicking.

On the other hand, isn't it why someone closes the doors ?

Paul Arockiam.
16-Apr-2014.

Decisions are hard to make!

I used to call one of my friends now and then. one day, well not exactly one day but often, she kinda complained that I call her only when I feel like talking and make myself mostly unavailable when she feels like talking..

I thought about it. she might be right. there is a reason why I used 'might be' instead of 'was', but let me not bother to explain that.

so, where was I ? yeah.. I thought about what she accused me of. in other words, felt bad about. Then I decided that I will not call her when I feel like calling.

sometimes even though the reason for expressing your feelings is nothing but calling for a positive decision, you could only make the other way..

Paul Arockiam.
15-Apr-2014.

கவிதை: நீ புதிதாய் பிறக்கிறாய் !

மரணத்தின் விளிம்பை 

முத்தமிடும் ஒவ்வொரு முறையும் 

நீ புதிதாய் பிறக்கிறாய் 

உன் ஆத்மா 

உன்னிலிருந்து விலகும் அத்தருணத்தை 

முழுதாய் உணர 

நீ சிரத்தை எடுக்கிறாய் 

உன் நடையின் வேகம் 

அச்சத்தை நசுக்கி முன்னேற 

மிச்சம் ஏதுமில்லாததனால் 

முன்னை விடவும் கறுத்திருக்கிறது 

உன் நிழல் 

பிறகு நீ 

மேலாடைகளைக் கழற்றியெறிந்து

நீரோடையின் ஆழத்திற்கு 

மெல்ல செல்கிறாய் 

கற்று அறிந்திருந்த நீச்சலை 

மிகவும் கடினப்பட்டு

மறக்க முயலும் அத்தருணத்தில் 

முன்ஜென்ம பாவமொன்று 

இன்னொரு ஜென்மமளிக்கிறது உனக்கு 

நீ புதிதாய் பிறக்கிறாய் 

வயோதிகத்தை நீ 

வெல்ல முயலும் போதும் 

இயற்கையின் சிறைக்கம்பிகளை நீ 

உடைத்தெறிய முயலும் போதும் 

நீ புதிதாய் பிறக்கவே செய்கிறாய் 

உன் மீதான 

என் பரிதாபமெல்லாம் 

உன்னுடன் கடைசி வரை 

ஒட்டிக் கொண்டேயிருக்கும் 

நீ உதற விரும்பிய 

அவ்வுடல் பற்றியதே 

பால் ஆரோக்கியம்.

15-Apr-2014.

கவிதை: உன்னைப் பொறுத்ததல்ல!

இணைவதும் 

பிரிவதும் 

உன்னைப் பொறுத்ததே அல்ல 

அது பொறுத்திருப்பது

நீ 

நிற்கும் எல்லை 

எவருடையது என்பதை

பால் ஆரோக்கியம்.

15-ஏப்ரல்-2014.

One step at a time!

If you can't run, fast walk or simply walk like others, take one step at a time. Eventually when you look back, trust me, you will be amazed how much progress you have made !

We always want to compare ourselves to others. We always wanted to be on the competition. Out of competition makes us sick, depressed and becomes a great deal as if something has been lost. My observation says that the ones who truly achieve were never worried about competition. They probably even unaware or started to ignore their competitors, if someone calls themselves so. They of course not work in peace, they struggle to make progress for they think that they are their own competitors. So they never feel out of competition. They always have someone to compete with. Their self. They always have something to make progress upon. Their own previous progress. They always have something to achieve. Their very own previous achievement. You see, such attitude helps you work with your own individuality, with the freedom of your choice -- the freedom you don't want to misuse -- and gives you an endless possibilities to make progress, to achieve something big. Really big.

If you can't run, fast walk or simply walk, take one step at a time. Eventually when you look back, you will be amazed how much progress you have made !!

Paul Arockiam.
15-Apr-2014.

Become an observer..

You see, you really don't have to panic when a person is in shock. It is very much unlikely that they do something stupid. The time you are supposed to panic is when they move onto the next phase called 'realization'. That is when they actually freak out. They tend to do all sort of stupid things that they could possibly regret in future. Or not there to regret, if you know what I mean.

In psychology, they say that after an event, a person goes through 4 phases. Shock.. Realization.. Mourning.. Closure and finally moving on.

Shock is the phase your mind hasn't landed on the reality yet. Realization sees the absence and feels the loss -- obviously finding difficulty to accept what had happened. Mourning comes with accepting the reality and feel for being helpless. Given enough time, you finally turn the page and move onto the next chapter.

It is so surprising the path in which our mind walks when happen to face a loss or failure or something closure to that context. Observing is the greatest gift. That is what gives the ability to win over the barriers of nature. It occupies your mind enough that it suffers less. That's why I call for observation when you undergo downhill. Become a third person. Be your observer. Embrace what you go through for that is inevitable and you have a chance of saving yourself a little from the suffering.

Paul Arockiam.
14-Apr-2014.

வாழ்தல் !

வாழ்வது என்பது கொல்லப்படுவதில் இல்லை. கொல்வதில் இருக்கிறது. உன்னை பின்னுக்கு இழுக்கும் உள்ளுக்குள் சிதைக்கும் அந்நினைவுகளை கொல்வதில் இருக்கிறது.

நான் நிறைய நாட்கள் யோசித்து இருக்கிறேன். எளிதானது எது என்று. முன்னதா அல்லது பின்னதா ? இரண்டிற்கும் ஏதோ ஒரு தொடர்பு இருப்பதாகவே எனக்கு தோன்றி கொண்டிருந்தது. நினைவுகளை அழிக்கும் போது சுயமும் அழிந்து இறுதியில் வாழ்வு நம்மிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்டு விடும் என்பதான சிந்தனை அது. ஆனால் நான் வாழ வேண்டும். எனவே தான் இவ்வாறு எழுதினேன்.

"வாழ்வது என்பது கொல்லப்படுவதில் இல்லை. கொல்வதில் இருக்கிறது. உன்னை பின்னுக்கு இழுக்கும் உள்ளுக்குள் சிதைக்கும் அந்நினைவுகளை கொல்வதில் இருக்கிறது"

பிறகு இரண்டிற்கும் இடையில் இருப்பதாக நான் எண்ணிக் கொண்டிருந்த தொடர்பை ஏதேனும் சூட்சுமம் கொண்டு அறுக்க விரும்பினேன். பறிக்கப்பட இருக்கும் வாழ்வை என்னிடம் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடிவு செய்தேன். எண்ணிக் கொண்டிருந்த தொடர்பு ஒரு எண்ணம் மட்டுமே என்பதை அறிந்து ஆனந்தம் கொண்டேன். நிஜமாக தோன்றிய தொடர்பு கானல் நீராக கரைந்து போன சூட்சுமம் என்ன என்று சில நாட்கள் குழம்பி தான் போனேன். பிறகு எதுவாக அது இருந்தாலென்ன என்று தோன்றவே, அந்நினைவுகளைக் கொல்லும் உத்திகள் குறித்து சிந்திக்கலானேன்.

சுயத்தை கொல்லுதல் என்பது நிஜமாகவே எளிதான ஒன்று. ஒரு நீண்ட கயிறு, அளவில் சற்று கூடிய மருந்து, மலை உச்சி முகடு, இரயில் தண்டவாளத்தின் இடை என்று நீண்டு கொண்டு போகும் பட்டியல் அது. தான் அருளியதைப் பறித்துக் கொள்ள இயற்கை நிறைய விட்டு சென்றிருக்கிறது. அது அதன் மாலை நேர விளையாட்டு. தூண்டிலிட்டு பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஆர்வம் அது. கண்டு கொள்ளாதவரை நாம் காணப்பட்டுக் கொண்டிருப்போம்.

சிந்தனையிலிருந்து உத்திகளுக்கு திரும்பிய போது, பாதி நினைவுகள் அழிக்கப்பட்டு இருந்தன. மிகவும் விந்தையாக இருந்தது. நான் உத்திகளைப் பற்றி யோசிக்க தானே ஆரம்பித்து இருந்தேன். அதற்குள் எப்படி பாதி நினைவுகள் காணாமல் போய் இருக்கின்றன ? எனக்கு பதிலாக ஆயுதத்தை வேறு எவரும் கையிலெடுத்துக் கொண்டார்களோ ? சரி போகட்டும். மீதி ? மிகவும் பலவீனமாக தெரிந்தன. அவ்வளவு பலம் கொண்டவைகளாக என்னை சிதைத்துக் கொண்டிருந்த அந்நினைவுகள் பலவீனமற்று காட்சியளிப்பது சற்று ஆறுதலாய் இருந்தது. இப்போது அவற்றை கொல்வது எளிது. மிக சிக்கலான உத்திகள் பற்றி சிந்திக்க தேவையில்லை என்று தோன்றியது. அல்லது தானாகவே அவை மாண்டு போய் விடக் கூடுமென்று தோன்றியது. திடீரென்று நான் எழுதிய கவிதையின் சில வரிகள் என் மனதில் வந்து சென்றன..

"...

எதிரிகளுக்கு பலமென்று

அவர்களிடம் எதுவுமே

இருப்பதில்லை..

நம் விழிகள் வெளிப்படுத்தும்

அச்சம் தவிர.."

பிறகு எல்லாம் புரிந்தது. தொடர்பை கானல் நீராக்கிய சூட்சுமம் எது என்று புரிந்தது. நினைவுகளை கொன்று கொண்டிருக்கும் அவ்வுத்தி எது என்றும் அறிந்து கொண்டேன். அது முடிவு.

பால் ஆரோக்கியம்.

13-ஏப்ரல்-2014.

Freaking out !!

No, you don't have to do everything. That is for those who don't believe in others. I believe it is only fair to give people a chance and a second chance, unless otherwise of course the task in context can't undergo risk especially the second time too.

I have seen people who are control freak. I'm not saying that they are freaks. I just mean to say that they freak out, unnecessarily, when they start thinking something is not in their control. For them, it is control that matters more than achieving the task in hand. On the other hand, there are some people who freak out when asked to take control. While the combination of such people would smoothly be under control, it is only fair to say that such combinations don't easily fall in place naturally.

It is the middle grounder who end up freaking out a lot when they have to work with either type of above people. But what will be the fun if the ride is so smooth ? I'm sure you will start feeling sleepy. We do enjoy action movies, at least occasionally, won't we ?

Paul Arockiam.
12-Apr-2014.

A moment to remember..

I want to record this moment, the one just passed. So that I remember forever how embarrassed I'm, how stupid I feel and how dump i should be to bang my head against the wall willingly. This is what happens when you start ignoring what life tries to teach you. This is what happens when you deny the inevitable. This is what happens when you are too adamant to see the reality.

"Oki, doc ! I get it.. you keep saying it and i kept ignoring it, so what..? just get lost!!". The doctor doesn't leave. He has never left before and he never will. But I know at least it will shut him down for a while, the time I need alone to drink the pain and pee it before it suffers my soul much.

I want to remember this moment, the one that just passed right now, so that I don't end up being embarrassed, make myself a stupid and more importantly stay away from hurt.

Paul Arockiam.
11-Apr-2014.
Approx., 22:20

கவிதை: அலங்காரம்

வார்த்தைகள் கட்டுப்படுத்துவதை 
நாம் மிகவும் வெறுத்தோம் 

அவ்வேளைகளில்
அதிகமாக சண்டையிட்டுக் கொண்டோம்
முடிந்த மட்டும் 
எதிர்த்து பேசினோம் 
எதிர் திசையில் 
வேகமாய் பயணிக்க தொடங்கினோம் 

பிறகு 
அவர்கள் 
கற்றுக் கொண்டார்கள் 

வார்த்தைகள் கட்டுப்படுத்துவதை 
நாம் மிகவும் நேசிக்க ஆரம்பித்தோம் 
அவற்றை அவர்கள் 
அலங்கரிக்க தொடங்கியவுடன்

பால் ஆரோக்கியம்.
10-Apr-2014.

கவிதை: சின்னஞ்சிறியவைகள்

சின்னஞ்சிறியவைகள்
அவர்களுக்கு 
போதுமானதாக இருக்கின்றன 

பிறகு 
அவர்களுக்கு நாம் 
கற்றுக் கொடுக்கிறோம் 
சின்னஞ்சிறியவைகளின் மதிப்புகளை 

சின்னஞ்சிறியவைகள் 
அவர்களுக்கு 
போதுமானதாக இருந்தன 

பால் ஆரோக்கியம்.
10-Apr-2014.

கவிதை..

உனக்கும் எனக்கும் 
பொதுவான வார்த்தைகளில் 
காதல் ஒளிந்துக் கொண்டிருக்கிறது 
நாணத்தை தன் முந்தியில் போர்த்தியபடி 

உனக்கும் எனக்கும் 
பொதுவான காற்றில் 
மிதமான வெப்பம் கலந்திருக்கிறது 
வேட்கை கொண்ட நம் உடல்களை 
வருடிக் கொடுக்க தயாராக 

உனக்கும் எனக்கும் 
பொதுவான வெளியில் 
நாம் மிதந்துக் கொண்டிருக்கிறோம் 
வார்த்தைகளை உளறிக் கொண்டு 
தேகங்களை உரசிக் கொண்டு 

உனக்கும் எனக்கும் 
பொதுவற்ற சில 
உன்னையும் என்னையும் 
எதிரெதிர் பக்கமிழுக்க 
பற்றியிருக்கும் கரங்களை 
சிக்கல்கள் எதுவுமின்றி 
விடுவித்துக் கொள்கிறோம் 

கலாச்சார வன்முறைகளின் மூலம் 
நாமறிய வைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் தானே 
எதிர் கொள்வது கடினமென்பதை 
பொதுவானவைகள் பொதுவற்றவைகளுடன் 
கலப்பதால் உருவாகும் விளைவுகளை

பால் ஆரோக்கியம்.
09-Apr-2014.

The curve of reading..

The curve of reading has been dropping consistently. I have been wondering what has happened to me. There were time once I used to read books to understand the concept of surviving -- surviving with less suffering, the books so called "motivational". Then I realized that what is the point in keep reading them without executing what I could have possibly learnt. While executing you encounter practical difficulties, the ones that aren't explained or overlooked or purposefully not mentioned in the books. The books are books, reading them aren't actually living them. 

Later I realized a general fundamental concepts on motivations can help you only to some extend. Each person has to find out his or her own tactics and techniques, which can't be found in any books but can be acquired only through experience and by making mistakes. Thus you can't really have a happily ever after live. It is a matter of going through ups and downs constantly -- holding onto something when you go down and not to get greedy when you see the brighter side.

So practically speaking, you will have to stop reading such books at some point in your life in order to start living. Inspiring or motivational aren't the only genre in the books. Isn't it.

When I grew up, my interests turned into literature. A good writing. I seem to start enjoying good way of story telling rather than the story itself. Because when you grew up, you don't really believe in stories but what keeps you interesting is the way it is told, the things it makes you see, realize, feel and sense. Well, I do have lots of books I bought to read and hardly 10% of them are read so far. The curve of reading has been dropping consistently.I have been wondering what has happened to me!!

Paul Arockiam.
08-Apr-2014.

Introspection gone bad..

It isn't easy. Trust me! Sometimes it's good not to know the truth. It's best to keep lying to yourself and hoping that the truth never catches up with you. Especially when the truths are very heavy that drags you down without allowing to move forward.

I know they say get to know your inner mind. While I was talking to doctor about this, he said that it isn't that you don't know your inner mind. As a matter of fact, you do indeed. It's just that you want to pretend like you don't know it for the truths are indigestible.

Paul Arockiam.
06-Apr-2014.

Introspection begins..

Why have I been lying to myself all these days ? Well, one thing for certain is that it wasn't intentional. When I write these statements, doctor sitting behind me is asking, 'was it?'. But I ignore him for he might be right.

Yet, the question doesn't go away. 'why have I been lying to myself all these days ?'. May be because I'm tired of trying to convince myself that it is natural ? Or is it because it is what I always wanted but I'm being forced to deny ? There are still questions of why things have happened the way they have happened, which I couldn't ignore even though I know that the right questions to be asked are 'had I have been postponing that long to realize the inevitable ?'.

Questions everywhere. The questions that I deny myself providing answers to. The doctor is laughing. It must have been hell lots of fun for him seeing me go through all these. While I know that he do care, he seem not to intervene too much even though he ought have known that I have been making some bad decisions. Real bad ones. I couldn't blame him. He must have been tired of getting ignored. I know how it would feel getting ignored while you are trying to do the right thing.

 Today I tend to make some decisions. For some unknown reasons, may be I should use the word 'unsaid', I'm little hesitant to put them in effect. The transformation my mind go through, or wanting to go through, is making me wonder will I recognize myself in the mirror tomorrow ? Will I ever be ready to face such thing ?

Questions remain with the answers still being denied.

Paul Arockiam.

Something called surviving !

I wake up. The same scent linger in my nose. The scent of flowers I have been feeling for the last couple of days now. I get up, walk past the hall and open the door. The same guy with suit having bundle of flowers in his hands awaits outside my door. He doesn't seem to be pleased to see me, as always. His expressions were as though he was waiting for someone. Perhaps none for I'm the only one lives in that house. I try to ask him, 'what he is up to..? what he want..? what is that he is waiting for..?', for I see him everyday when I open my door in the morning. He stares at me for a while and walks away without uttering a word. I shake my head and head back inside. The sun is shining. A day is ahead of me to live.

This has been happening everyday. The scenery has't changed except his suit being different everyday even though the the flowers he carries are afresh.

I wake up again today. The same scent. I know he is waiting outside. I know it for certain that I didn't even want to look through peak hole in my door. I have a different plan today. The plan I had been working on. I get ready. I walk towards back of my house and get away through the back door, the door that I have been building secretly ever since I started seeing him.

The next day I wake up again. The guy seem to wait outside today too. Or he must have been there since yesterday. Let him wait. A waiting that I'm not going to answer. Perhaps that is what the answer he is looking forward to. I shake my head to drop that thought. I get up and walk midst the scent of the fresh flowers. I get ready keeping the noise level low. Walk out of the house through back door again.

It is the third day the guy outside could be waiting without seeing anyone opening the door. I wake up. Curiosity pushes me towards the door. I look through the peak hole. No sign of him. But I could feel the perfume of flowers. As fresh ever. I open the door. The flowers were laid down in front of my door, with a note. He must have forgot to sign. Or he must have thought it didn't matter. I grab the flowers, put the note in the thrash. I may wish to keep the flowers as a trophy though that wasn't why it was laid down in front of my doors.

I get ready. The sun is shining. Another day is ahead of me to live. I walk through the front door. The back door is still there. Kept secret inside the house. It might come in handy when needed. I know some people call walking through the back door as escaping. When the thought hit my mind, I smile because I would like to call it surviving.

Paul Arockiam.

குழந்தைகள் !!

நான்: அப்ப உன் பேச்சு கா..!

காவ்யா: பழம் பா..

நான்: நீ தான் உன் ரைட்டிங் டேபிளை தர மாட்றல்ல.. போ.. உன் பேச்சு கா..

காவ்யா: ஏன்ப்பா கா விடுற.. பழம் பா..

நான்: அப்ப உன் டேபிளை தர்றியா..? பழம் விடுறேன் ?

காவ்யா: தர மாட்டேன்..

நான்: அப்ப கா..

காவ்யா: ஹே பழம் பா..

நான்: போ..

காவ்யா:பழம் பா..

நான்: டேபிள் தர்றியா..?

காவ்யா: தர மாட்டேன்..

நான்: அப்ப கா தான்..

காவ்யா: ஏன்ப்பா.. பழம் பா..

நான்: சரி போ.. பழம்..

காவ்யா: <சிரிப்பு + புன்னகை>

குழந்தைகளுக்கு எப்படியோ அந்த சூட்சுமம் தெரிந்து இருக்கிறது. நாம் விரும்பியதை தராமலே அவர்கள் விரும்பியதை பெற்று கொள்ளும் அந்த சூட்சுமம்.

பால் ஆரோக்கியம்.

the solution !

"How dare you..?"

"How dare I.. what ?"

"call her dear!", red cheeks, wide eyes and obviously you better start running look.

When I thought, 'what if she reads these chat scripts..?', the above is what came to my mind. So obviously i had to work out a solution. and it worked !!

Paul Arockiam.

Once I had a friend!

Once I had a friend in my close friends list. Later one day, an unfortunate day -- dono for whom, she withdrew her friendship. It was weird that I didn't felt shock but surprise. It is like a twist in the tale that makes the book interesting by making you wonder what is going to happen to that character or the book without that character. But i knew, it was some flickering.

As I thought, we reunited and she made a friend request again. But the event has put me in dilemma that I haven't added her back into close friends list yet, however close we continue to remain. We tend to forget what kind of impact the things things we do on the spur of the moment. While we do have freedom to make our own choices, I always wondered how can we figure out whether the choice we are making is right or wrong. May be there is no right or wrong. May be the choices have already been made and that we are simply here to execute them. I was once told, every second you make a choice. A choice that leads your life one way or the other, but the question is can you escape from the destiny whatever the choices you make either by choice or by chance ?

Paul Arockiam.